放聲
pàng-siann
- 動詞
放出風聲或揚言恐嚇、刁難人家。
- 伊放聲欲予你好看。I pàng-siann beh hōo lí hó-khuànn.他揚言要讓你好看。
- 動詞
盡情的發出聲音。
- 伊雄雄放聲吼出來,害我掣一趒。I hiông-hiông pàng-siann háu--tshut-lâi, hāi guá tshuah tsı̍t tiô.他猛然放聲大哭,讓我嚇了一大跳。
- 動詞
事先交代或聲明。
- 伊昨昏就放聲講今仔日欲閣來。I tsa-hng tō pàng-siann kóng kin-á-jı̍t beh koh lâi.他昨天就有交代說今天還要再來。